Het is zeer belangrijk dat de verschillende hulpverleners samenwerken en zich aanpassen aan de nieuwe situatie. Goede samenwerking vraagt om goede afspraken.

Deze afspraken kan je best zo snel mogelijk en zo duidelijk mogelijk maken, ook al lijkt de zorg miniem. Daarbij moet elkeen voor zichzelf zijn grenzen bewaken en misschien moeten afspraken herzien worden.

Best leg je deze afspraken vast op papier. Ook een goede taakverdeling vergemakkelijkt de thuisverzorging.

Afspraken, taakverdeling en verzorgingstips kunnen in een ZORGENPLAN schriftelijk vastgelegd worden. Zodoende blijft elke betrokkene goed op de hoogte.

Evalueer de situatie regelmatig.

Regelmatig evalueren helpt onzekerheden bij jezelf, bij diegene die je helpen en bij de zieke weg te nemen. Het is natuurlijk onmogelijk alles op voorhand te voorzien. Toch is het zinvol om van tijd tot tijd de thuisverzorging samen te bespreken tijdens een teamoverleg. Zo kunnen problemen bespreekbaar worden en eventuele bijkomende hulp en/of voorzieningen tijdig geregeld worden.

Elke betrokkene moet zijn eigen grenzen duidelijk en tijdig aangeven. Hoe verschillend deze ook kunnen zijn van persoon tot persoon, toch moeten ze door de anderen gerespecteerd worden.

Wanneer de zieke intensieve zorgen nodig heeft, kan je als verzorger zelf dreigen te isoleren van je omgeving. Hierop moet je attent zijn en tijdig vervanging inlassen, bijvoorbeeld door een familielid, vrijwilliger,…., zodat er voor jezelf tijd over blijft.

Het is van belang dat je dit bespreekbaar maakt in familiale kring en samen, eventueel met professionelen, zoekt naar een oplossing. Iedereen moet de tijd en ruimte krijgen om op adem te komen.

Zonder gezichtsverlies te lijden en zonder schuldgevoel mag je erkennen dat onvoorziene moeilijkheden of zelfs het onderschatten van de opdracht de taak te zwaar of zelfs onmogelijk kunnen maken.

Omgaan met een stervende patiënt is dikwijls een mooie, maar moeilijke opdracht. De onzekerheid, vooral in onvoorziene omstandigheden, kan faalangst in de hand werken. Bepaalde verwijten kunnen de kop opsteken, namelijk “ doe ik het wel goed?”, Had ik niet beter dit of dat gedaan?”

Ook de kritische blik van andere familieleden en/of bekenden kan als een zware last wegen. Dan krijgt daarbij diegene die zich het meest inzet de zwaarste kritiek te verduren vanwege de zieke. Dit omdat hij/zij juist de meest vertrouwde persoon is van de patiënt.

Aarzel niet om over deze gevoelens te praten met je huisarts of andere hulpverleners. Zij zijn meer vertrouwd hiermee en kunnen je zeker helpen.

Bij een noodsituatie is altijd opvang in het ziekenhuis mogelijk. Je moet dit dan niet als een tekortkoming ervaren. Ook kan een ziekenhuisopname of verblijf op een palliatieve eenheid wenselijk zijn om de verzorgers tijdelijk te ontlasten.

Duidelijke afspraken via de huisarts kunnen ertoe leiden dat er geen nodeloze onderzoeken bij de patiënt verricht worden. In de meeste gevallen houdt de huisarts nauw contact met de betrokken specialist.

In verschillende ziekenhuizen zijn reeds palliatieve teams ter beschikking voor specifieke begeleiding. Het Netwerk Palliatieve Zorg Limburg vzw heeft een folder ter beschikking die de contactpersonen in de ziekenhuizen en palliatieve eenheden bundelt. U kan deze folder verkrijgen op het nummer (011) 81 94 72